© 2007 LeonieAndFriends.nl

 

(c) m.groosman

De onderwijzer David Wafula heeft veel gevoel voor PR dus noemde hij het schooltje meteen naar de eerste gulle gevers: Joop en Cécile.

 

Het werd later steeds moeilijker pakjes mee te geven, er waren immers waarschuwingen dat niet meer te doen in verband met drugssmokkel. In Kenia vonden we een Nederlandse bloemenkweker bereid ons te helpen met het afstaan van ruimte in zijn containers. Zo ging weer het een en ander gratis naar het verre Afrika.

 

In 2000 maakten Leonie en een paar vrienden weer een reis naar Kenia en bezocht David en de school. Van te voren werd in Nairobi een compleet warenhuis leeggekocht, zodat we afgeladen met schriften en pennen, verf en spelletjes bij de school aankwamen.

 

Door een communicatiestoornis (dat gaat zo met post in Afrika) was er die dag nog niet op onze komst gerekend en daardoor werden we weer geconfronteerd met de diepe armoede en de slechte staat van de school. Er moest nu echt iets veranderen. Er waren inmiddels al 46 kinderen die hulp nodig hadden.

 

Zowel Cécile als ikzelf zijn toen aktief begonnen met het inzamelen van geld. Via ‘bedelbrieven’ naar familie en vrienden haalden we aardig wat binnen. Het geld werd mondjesmaat opgestuurd en de bouw van een stenen school kon gestart.

 

In juni 2000 zijn we ze weer gaan bezoeken. We hebben het nieuwe gebouw geopend door met een roestige schaar een lint door te knippen. De school herbergt nu 240 (!) weeskinderen en kinderen uit zeer arme gezinnen.

 

Er is een keuken (buiten, zoiets als bij ons een tuinschuurtje, met één kant open), waardoor er één keer per dag warm gegeten kan worden. Een maïsveldje zorgt voor de voedselvoorraad. Er zijn toiletten, nou ja, hokjes met een gat in de grond.

 

Goederen opsturen blijft problematisch  maar  we zijn ervan overtuigd dat geld in het land zelf besteed, ook de andere mensen ten goede komt.

Leonie en Cécile

Leonie met een van de pupillen